بوی باروت بوی گاز ، درد باتوم برقیلرز و رعشه با شوکر از راه دوربوی تند گاز سمی مه شده تو کوچه هابرق پوتین و لباسای سیاهبا اینا زمستونو سر میکنمفکر بعدو از سرم در میکنمبا اینا زمستونو سر میکنمبا اینا

آن روز که من چو دیگران خواهم مرد اندوه زمین در حسرتت خواهم خورد آن روز به الله که چون عید من است روزی که مرا از این زمین باید برد دانیال علی پناهی

اندوه مرا تاب ندارد ، جز من ..... دانیال علی پناهی

کاش بیمارستانی وجود داشت که میشد در آنجا تمام اعضای بدنت را یکجا اهدا کنی و برای همیشه از این دنیا بروی .... دانیال علی پناهی

هر که کنارت بپرد ، صاحب بال قو شود هر که ، که نامت ببرد ، صاحب آبرو شود هر که به عشقت برسد ، درب بهشت کوفته صاحب آمال زمین ، صاحب آرزو شود باده ی تو مست کند ، این همه آدم از زمین هر که تو ساقی اش شد

رفتی تو ز نزد من و انگار نه انگار شب تا به سحر مانده ام از داغ تو بیدار بردار و بِکش گردن ما را به سر دار گر نیست مرا چشم قشنگ تو خریدار بعد از تو کنم ترک خدا را که نگویی با این دل آواره ، خداوند ن

جانم به لب آمد ز انتظار مرگ و از لب برون نرفتمن عاقلی شدم که برای رهایی ز غم هم پی جنون نرفتبا عقل درد میکشیدم و هرگز نگشتم شادمن نه مرده ام نه زنده ام پس هر چه بادا باد دانیال علی پناهی

خدا در غصه های تو همینجاستدلت آبی تر از هفتاد دریاستمبادا در دلت غم جا بگیردمبادا قلبت از عشقی بگیردمبادا ابر باشد آسمانتدل دریایی و بس بیکرانتتو را حیف است این قلبی که داریکه در آن بذر های غم بکاری

خستگی های مرا هیچ نفهمید کسی .... دانیال علی پناهی

گر سیه رویِ دلم ، ماه ترین خواهم شد با تو خوشبخت ترین مرد زمین خواهم شد تو که انگشتر دنیای پر از نور منی بهر انگشتر زیبات ، نگین خواهم شد دانیال علی پناهی

تو چه میدانستیمن چه شبها مردمو چه غمها که فرو میخوردمتو چه میدانستییاس من تا به کجاستعمق درد من چیستو چه در دل غوغاستتو چه می فهمیدیو چه میپرسیدیاگر اندوه مرادر دلم میدیدیتو نمیدانستیزخم هایم باز اس

تو چه تنها و چه تنها و چه تنها بودی در سیه چال ، و هم قصر زلیخا بودی تو به هر ملک که رفتم ، بنشستی از پیش هر کجا نام خدا بود ، تو آنجا بودی قهر کردم به تو و ، قهر نکردی با من من در این زشتی و تو ، ی

و چه دردیست گران بغض و سکوت و خفقان همه رفتند ، غمی نیست عزیزم ، تو بمان ..... دانیال علی پناهی

+ عزیزم؟ - جانم؟+ میگم میشه تا خوابت نبرده یه کم با هم حرف بزنیم ؟- آره عزیزم من که از خدامه+ میگم تو دوست داری بهشت چه شکلی باشه؟دوست دارم سلیقتو بدونم ... اول تو بگو بعد من میگم ...- خب راستش سوال

تو را از یاد می بردم خودم از یاد می رفتم پناهم عشق بود اما به دست باد می رفتم چنان صیدی به پای خود پی صیاد می رفتم چه شبهایی که در جاده که با فریاد می رفتم جهان از بی کسی پر شد پی همزاد می رفتم شدم

گل خوش بوی دنیای منی تو چه خوشبختم فقط مال منی تو الهی دردهای تو به جانم که درمانی به غمهای منی تو دانیال علی پناهی

در پی چشمان تو رفت ، هر نفس از وجود من آه چه ساده میرسی ، به عمق تار و پود من دانیال علی پناهی

چقدر از دوری ات دلتنگ هستم برایت با جهان در جنگ هستم چه خوش باشد بیایی در سرشتم تویی زیبایی این سرنوشتم دانیال علی پناهی

چه میشد با تو قدری شاد باشم ؟ ز غمهای جهان آزاد باشم چه میشد دستهایت را بگیرم ؟ برایم تب کنی بهرت بمیرم دانیال علی پناهی

دست تقدیر چنین خواست و سی ساله شدم در پس عمر گران آه چه جزغاله شدمچیزی از عمر نفهمیدم و در این مابینگریه ها کردم و درمانده ی هر ساله شدممن که دنباله ی یک چاره بگشتم همه عمرچاره گم کردم و من این همه