گفته بودم که تو با همه فرق داری زمانی که همه دنبال بوسیدن لب های همدیگر بودند و دنبال بوسه ها و آغوش های آلوده به هوس تو به دنبال بوسیدن زخم هایم بودی و در آغوش کشیدن روح خسته ام تو با حرف های عا

تو جز من چشم از اغیار بستی که حقا لایق عشقم تو هستی چه خوش در گوشۀ قلبم نشستی وفاداری به آن عهدی که بستی دانیال علی پناهی

ولی خداییش خودمونیم با یه چیز تو شخصیت خودم خیلی حال میکنم اونم اینه که هر حرفی زدم بهش عمل کردم حرفم هیچ وقت دو تا نشد و هر چی گفتم ثابتش کردم تا تهش بودم تو همه شرایط ثابت شدم و قشنگیش اینجا بود

پارسال قبل ولنتاین بود که داشتم به عشقم اصرار میکردم که بذاره بزرگترین خرس ولنتاینو براش بخرم میخواستم یه خرس گنده براش بگیرم که فقط با وانت بتونن حمل و نقلش کنن ولی اون مدام اصرار میکرد که نه ن

نمیدونم چند ماه پیش بود شاید شیش ماه پیش فقط میدونم هوا خیلی گرم بود و توی ماشین داشتم میپختم خواهرام رفته بودن دندون پزشکی و منم تو ماشین منتظرشون بودم وقتی یه کم دیر کردن تماس گرفتم دیدم به این

دختر : عاشقتم پسر : منم همینطور عشقم و اما واقعیت دختر : فعلا نتونستم و نشده با کسی بهتر از تو باشم ولی در اولین فرصت یکی بهتر از تو پیدا میکنم و تنهات میذارم ولی تا اون موقع میخوام با تو باشم که

امروز دلم هوای باران دارد شب پرسه زدن توی خیابان دارد باید که بشویم از دلم این غم را زخمی که دل از خنجر یاران دارد دانیال علی پناهی

دون کیشوت رو یادتونه ؟ مردی که توی توهم و رویای خودش سیر میکرد و میخواست با شمشیر چوبی دنیا رو از ظلم نجات بده ... این روزا همه ی ما شبیه اون شدیم با شمشیر چوبی به جنگ تقدیر میریم این شم

هر عکسی که میذاری از خودت من هیچ موقع چک نمیکنم دیگه با دیدن پروفایلات غصه نمیخورم و دق نمیکنم من خیلی وقته دیگه وویساتو نه باز کردم نه هوس کردم استوری هاتو دزدکی دیدم اما الان آی دی عوض کردم من

شاعر شدم تا درد را بهتر بگویم تا بغض ها بی حد نماند در گلویم شاعر شدم تا از دلم شعری بسازم چون باده هایی که بریزد در سبویم با مثنوی هر گوشه از دردم نوشتم یا با غزل میکرد ، هر کس جستجویم دستی نهاد

گاهی وقتا هيچ کس نميفهمه دردت رو فقط خودتی که ميدونی چه مرگته گاهی هم پيش مياد که فقط تو تمام عالم يه نفر دردت رو ميدونه همونی که نيست و نبودنش خودش درده گاهی همه عالم ميفهمن جز همونی که بايد

هر کوچه و هر جای کرج بوی تو دارد این خاطره ابریست که بایست ببارد آن لذت ایام که بردیم کنارت باید که خدا از دل و جانم به در آرد ما سخت حرام است که از شوق بخندیم تا غصه حلال است و مباه اس

دلم مثل خورشیده که به همه نور و گرما میده و براش دوست و دشمن فرقی ندارن محبتاش به همه اطرافیانش میرسه حتی کسایی که نمیشناسنش هیچ وقت ولی این زیاده روی یه جور ظلم به دل خودمه گاهی باید تمام محبتمون

در بیست سالگی ام وقتی از سر کار می آمدم سعی میکردم زود شام بخورم و نمازم را بخوانم و دراز بکشم و هنذفری را در گوشم بگذارم و بخوابم ... عاشق این بودم که برای خودم رویا ببافم در بیست سالگی ام زنی کنا

من که شدم غمخوار یه عالم واسه کی شد یه بار مهم حالم ؟ نفهمیدن چه زخمایی دارم حالا که غم دارم کیو دارم ؟ دانیال علی پناهی

یاد تو با روح من هر لحظه بازی میکند چشم میبندم تو را تصویر سازی میکند دانیال علی پناهی

+ چجوری یه پسر رو عاشق میکنن ؟ - اولش بگو دوستت دارم اعتمادشو جلب کن به هر سختی که شده کاری کن وابستت بشه بهش تا جون داری محبت کن واسش کم نذار بعد یهو بزن زیر همه چی بگو حالم ازت به هم

میدونی فرق این روزا با روزای بچگیمون چیه؟ اون وقتا اگه به یه آرزوی دلمون نمیرسیدیم به دنیا میگفتیم گور آرزو ولی الان میگیم گورستان, آرزو ... همین دانیال علی پناهی

آرزوهام مثل ستاره های آسمون بودن همونقدر زیاد همونقدر زیبا همونقدر دوست داشتنی همونقدر نورانی همونقدر خواستنی همونقدر امید بخش همونقدر پاک ، حالا ستاره ها رو دیدی که بعد سالها خا

دل فارغ ز شعورم به چه حالی امشب؟ امشب از اون شباست دانیال علی پناهی