یکی از جنس تو باید بشود هم سفرت حال من هیچ ندانی ، تا نیاید به سرت دانیال علی پناهی

دو چشمش باغبان این دل من نگاهش شمع ناب محفل من ندارد مثل او هرگز کسی هیچ گذر کردست تنها بر دل من ندارد روی او را گل ولیکن نشسته بر دلم این خوشگل من چنان مستم ز بوی عطر نابش که دارد بوی گل آب و گل من

دلبر شهریاری اماسیر بی قراری امنظر به حال دل کنینمیکنی تو یاری ام؟چه روزهاست بی تو امچو شب ز خود فراری اممن از تمام بی کسیدر به در نگاری اممن از کرج به سمت تومثال رود جاری امبیا به خانه ام ببینچه مر

کاش خدا یه بارم میگفت : ای کسانی که ایمان آورده اید ببخشید دانیال علی پناهی

سر چونکه شکست از عشق ، دیوار نمیخواهد این زندگی نکبت ، تکرار نمیخواهد هر روز شبیه هم ، ای لعن بر این دنیا من در پی او مُردَم ، او یار نمیخواهد درد است و دواخانه ، بیمار نمیخواهد این دایره ی بد شکل

مرا مخلوق راند از توتو سمتم هیچ برگشتی ؟اگر دنبال تو گشتمتو هم دنبال من گشتی ؟من از غم قهر میکردمتو با من آشتی بودی ؟ره نامردمی رفتم ؟ره انصاف پیمودی ؟من ار در بندگی هیچمخدایی با دلم کردی ؟هزاران نال

در پی چشمان تو رفت ، هر نفس از وجود من آه چه ساده میرسی ، به عمق تار و پود من دانیال علی پناهی تقدیم به فریبا جانم پی نوشت : تقدیم به دختری که با عشق و محبت به سرعت چشمگیری به قلبم نفوذ میکنه

بریزد درد تو در جانم عشقم هراسان شب هجرانم عشقم خدا هرگز نیارد دوری از تو که من بی روی تو حیرانم عشقم دانیال علی پناهی عکس نوشته از فریبا جان

تو جان من ، تو جانانی تو روح و قلب انسانی اگر من یک درختم ، تو تمام میوه ی آنی دانیال علی پناهی عکس نوشته ی فریبا خانومم رباعی

دل من ..... تو چه پخته ای ، که خام نمیشوی ؟ مرغ وحشی ای که رام نمیشوی زیر و روی جهان بدیدی و دیگر بازیچه ی دست ایام نمیشوی ... دانیال علی پناهی

هر کسی را اجلش در چیزیست من محبت نکنم میمیرم همه زیبایی دنیا عشق است من به زیبایی او زنجیرم دانیال علی پناهی

تمام فکر و رویای من این است که دنیا را برای تو بسازم که آنقدر از سر شوقت بخندی که من بر خنده های تو بنازم دانیال علی پناهی

جان بدهم به هر کسی کز تو خبر بیاورد مژده ی دیدار تو هم ، جان مرا در آورد سر نکنم بدون تو ، بی سر و پا شدم ببین اینکه چو مرغ بی پرم ، عمر مرا سر آورد در سدد دیدن تو ، غافل از احوال خودم اینکه فدای تو

زندگی مثل یه کابووس وحشتناک و گریه داره با این تفاوت که کسی نیست از این کابووس بیدارت کنه فقط باید عمرت تموم بشه ......... همین.... دانیال علی پناهی دل نوشته

دار و ندار من تویی چاره ی کار من تویی دلبر و یار من تویی هیچ میازار مرا دانیال علی پناهی

خسته ام از سگ دو زدن تو این جهان لعنتی از عشق های پولی و محبتای ساعتی خسته ام از دختری که ، عشق منو حروم کنه خون منو بریزه تا ، تو خون من حموم کنه خسته از این اسارتم ، اینکه نمیشه زندگی دوستت دارم

خوب به من نگاه کن من یک جسد زنده ام که در رنجها آرمیده ام ..... دانیال علی پناهی

کافرم کردند بانو ، آنقدر غم خورده ام حال ، باور دارم اینک با تو مومن میشوم من چو دیوار خرابم ، سخت رو به ریختن باورم این است اما ، با تو ایمن میشوم دانیال علی پناهی

تنها شدم ، تنها شدن هم عالمی دارداین سینه با یاد تو هر لحظه غمی داردروحم به پرواز آمده تا پشت بام خانه ی توچون خانه ی من بی تو هر دم ماتمی دارد من روزها را میشمارم تا بیایی تواما نمیدانم بدون من ک

کوچیک بودم ... تو یه باغ داشتم بازی میکردم ... یه باغ پر از درخت میوه فصل آلو قطره طلا بود و منم حسابی دوست داشتم این میوه رو ..... میدونستم درختش کدومه ... رفتم پای درخت و به آلوها نگاه کردم البته