چون سیل غم تو  در همه دنیا نیستموجی ست که در توان ماهی ها نیستاین نوچه ی الوات سر بازار استآن یکه بزن از صف لوتی ها نیستدلبر مکنی جفا چه طاقت دارم؟ این دل که چو سنگ مر مر و خارا نیستدر بادیه عمری ست پی دلدارمافسوس که دلبر من از اینجا نیستآنقدر سراغت بگرفتم از خلقگفتند از اینجا شده رد، حالا نیستچاهیس...

توی تنهایی هامون گم شدیم ما جدا از توده ی مردم شدیم ماقلم برداشتیم اینو نوشتیمکه ما بازیچه های سرنوشتیمنشسته اشک روی صورتامونچشاشو بسته روی ما خدامونصدای ما میمونه تو گلومونچقدر دوره امید و آرزومون

نه راه پیش دارم نه پسدر نمیاد از من نفسوقتی محاله وصلموندلم میمونه تو قفس یاد روزایی که گذشتکه رفت و دیگه بر نگشتمنو دیوونم میکنهاین زندگی این سرگذشت تو با دل غمگین منحرفای آخرو زدیچی بگم از اون قص

تموم زندگی خواستمبتونی عاشقم باشیواست هر کاری میکردمکه تو دقایقم باشینمیدونی چه شبهاییکه من از بی کسی مردمبیا عشقم بدون تو غمو از پا در آوردم میگم لعنت به عشقی که تش تلخیهاحساسی که واسه من عذابه

عشق بد خیم ترین شیوه ی درد است ولیهر دو گر دوست بدارند بسی شیرین استیک نفر گر ندهد دل همه کار است خرابشادی آن است که قلب دو طرف غمگین است دانیال علی پناهی پی نوشت : عشق فقط زمانی ارزش غم خورد

از جوانی خیر ها دیدیم ؟ خیر یا گلی از باغها چیدیم ؟ خیر رنگ خوشبختی ندیدیم و هنوز بخت بد تنها پسندیدیم ؟ خیر در جهانی که فقط غمگین شدیم غیر غم چیزی نفهمیدیم ؟ خیر دانیال علی پناهی

دفترچه خدمتشو پر کرده بود محل اعزامش رو مشخص کردن و دوره ی آموزشی رو با هر سختی ای بود تموم کرد ... وقتی دوره ی آموزشیش تموم شد اوایل زمستون بود هوا خیلی سرد بود ... مافوقشون برای هر سربازی یه وظی

یه عمر تو خیالم به خدا تکیه کرده بودم ... اما وقتی برگشتم دیدم هیچکس پشتم نیست ..... دانیال علی پناهی

تو را از گل دهم تشخیص ؟ وقتی بین گلهایی ؟ کجا جویم گلی چون تو ، به این خوبی و زیبایی ؟ دانیال علی پناهی

نمیدانم چه کار خیر کردم که پاداشش تویی دورت بگردم نمیدانم گناهی سخت کردی ؟ که محکومی فقط با من بگردی دانیال علی پناهی

قدرت مطلق ما پهنه ی بازوی علی ستجبرئیل است فقط ، آنکه سخنگوی علی ستخوش به حال دل هر کس که دمی رویش دیدچه سعادت برسد بر آن که پهلوی علی ستآنچه از خون حسین است همه روی زمینجنس آن خون عظیمی ست که بر مو

دلم میخواد خدا یه شببشینه بالای سرمدست بذاره رو پیشونیمبپرسه حال و خبرمبهم بگه بنده ی منببین مراقب تو امغم نشینه کنج دلتببین که عاشق تو امشنیدم از دوری مننصف شبا زار زدیداد زدی روی خودتسر توی دیوار

عکس تو تو جیبمه ، دلهره نصیبمه ، یعنی چی میشه فردای ما؟ خاطرات خوبمون، کل مهربونیا ، یادمون میره روزای ما اینقده ندیدمت ، فکرم از تو پر میشه، آخ چه سرده کل شبهای ما این روزا که میگذره، اسم اون

دگر آرامم نیستآنچه میخواهم نیستاین دل وحشی منلحظه ای رامم نیست دانیال علی پناهی

تو اون قدر با وفایی که ، تو غمها عاشقم بودیمیون این همه آدم ، تویی که لایقم بودیفقط عکساتو میبوسم ، دلم وقتی که میگیرهتموم لحظه ها بی تو ، برام سخت و نفس گیرهچقدر خالیه این روزا ، جای آغوش تو پیشمدا

جز تو در سیاره ی ما مرد نیست .... دانیال علی پناهی روز مرد

و چه افکار عاشقانه که رویا ماند و عملی نشد و در سینه کشته شد و خدا تمام مدت فقط نگاه میکرد .... دانیال علی پناهی

تو دوست داری دنبال لباس بگردیمن دوست دارم کفنم قد تنم باشهتو عاشق گرون ترین ماشین دنیاییمنم دلم میخواد تنم تو تابوتم باشهتو عاشق موزیک و رقص و پایکوبیتیمن عاشق سکوت و گریه و غم هامتو عاشق شلوغی و رف

فکر کردم تو همانی ، که طبیب دل مایی تو خودت مرحم دردی و خودت اصل دوایی ولی هرگز نشد آنی ، که ز تو در سر من بود خودت قاتل عشقی و خودت قاتل مایی دل ما را تو به سر حد نبودن برسانی هر چه خاک است به خونم