جان به لب

جانم به لب آمد ز انتظار مرگ و از لب برون نرفت

من عاقلی شدم که برای رهایی ز غم هم پی جنون نرفت

با عقل درد میکشیدم و هرگز نگشتم شاد

من نه مرده ام نه زنده ام پس هر چه بادا باد

دانیال علی پناهی