روزهایم آفتابی نیست

...

کاش بیمارستانی وجود داشت که میشد در آنجاتمام اعضای بدنت رایکجا اهدا کنی و برای همیشهاز این دنیا بروی .... دانیال علی پناهی...

جانم به لب آمد ز انتظار مرگ و از لب برون نرفتمن عاقلی شدم که برای رهایی ز غم هم پی جنون نرفتبا عقل درد میکشیدم و هرگز نگشتم شادمن نه مرده ام نه زنده ام پس هر چه بادا باددانیال علی پناهی...

+ عزیزم؟ - جانم؟+ میگم میشه تا خوابت نبرده یه کم با هم حرف بزنیم ؟- آره عزیزم من که از خدامه+ میگم تو دوست داری بهشت چه شکلی باشه؟دوست دارم سلیقتو بدونم ... اول تو بگو بعد من میگم ...- خب راستش سوال...

کافرم کردند بانو ، آنقدر غم خورده امحال ، باور دارم اینک با تو مومن میشوممن چو دیوار خرابم ، سخت رو به ریختنباورم این است اما ، با تو ایمن میشومدانیال علی پناهی...

گاهی وقتا هيچ کس نميفهمه دردت رو فقط خودتی که ميدونی چه مرگته گاهی هم پيش مياد که فقط تو تمام عالم يه نفر دردت رو ميدونه همونی که نيست و نبودنش خودش درده گاهی همه عالم ميفهمن جز همونی که بايد ...

یه شبایی اگه میدونستی بدون تو چه حالی دارم بدون اینکه وقت کنی کفش بپوشی بدون حتی شال و روسری ، با عجله تا خونمون می دویدی دانیال علی پناهی ...

لیلا, ببین بوسیدنم چقدر واست آسونه بوسیدن کسی که عشقش هزار تای مجنون,ه لیلا, ببین نخواستنت با من چه کاری میکنه روزمو تیره کرده شبمو ، شب زنده داری میکنه لیلا, ببین که درد من داره به آسمون میره عاشق و...

اونقدر که به عشق خدا یا از سر اجبار های خدا پا روی دلم گذاشتم به همون اندازه به خاطر, رفت و آمد پا رو فرش اتاقم نذاشتم اگه دوست نداشتن خدا کفر باشه با افتخار میگم ک...

تا در این گور جهان باز نیفتد گذرماین جهان میگذرد من هم از او میگذرمشهریارا ز همه عالم و آدم به دری</span>خوش به حالت که من از دین و خدا هم به درمسیزده نحس ترین روز برای من نیست</span>چونکه هر روزِ جهان ، سخت بیاید به سرمتو در آن روز که عشقت پسرش را بوسید</span>من در این روز که آشفته و آسیمه سرمتو که بی سیم و زری باز هنر داری و من</span&g...

جــوانــی نیمه شـب در قلب صحـرا *** صــدا مـیـزد بـه نـجـوایــی خدا را کـه یـا رب آفــریــدی کـهـکـشـان را *** چــه زیـبـا سـاخـتـی سـیـاره ها را چـــه روشن ساختی شمس و قمر را *** چـــراغ آســمــان سـتـاره هــــا را چـــه خـوش آواز کـردی بـلـبلان را *** پر از گل کرده ای این دشت ها را یـکی را ساختی چون مور کـوچـک *** عــظــیــم الـجـثـه کـردی فیل ها را ز نـورت ســاخـتـی کُـــل مـلـــائـک *** کـه هـر یـک حـمـد گـویند و ثنا را مــیــان ایــن هـــــــمـه زیـبـایـی امــا *** بـیـاوردی تــــــو انـسـان دو پــا را چــنــان بـذر گناهی در زمین کاشـت **...

هـنوز وقـت آن نشد ، به قلب مـا ســر بـزنـی ؟ بگذری از غرور خود ، به خانه ام در بـزنـی ؟ بـه قـلـب دشـمـنـانـمـان ، ضـربـۀ آخـر بـزنـی ؟ ایـن هـمـه تـردیـد سـیـه ، به رنگ باور بزنـی ؟ هـنـوز وقتش نشده ، کـوک بـه سـازت بـزنـی ؟ با دل هم آهنگ شوی ، سخن ز وصلت بزنـی ؟ هـنـوز بـا خـنـجـر خـود ، نیش بـه قلبم بـزنـی ؟ زخـم زبان تازه ای ، بـه جـای مـرحـم بـزنـی ؟ چـه بـی وفـایـی نکـند ، لـگـد بـه بختت بـزنـی ؟ میگذرم از تو اگر ، به عـشـق تهمت بـزنـی ... دانیال علی پناهی...