پناه

تو تنها تکیه گاه زندگیمی

.
بجز تو دل به کی میشه ببندم

.
میون گریه هام از دست مردم

.
تو باعث میشی با ایمان بخندم

.
پناهم میشی تا از دست دنیا

.
سرم رو دامنت آروم باشه

.
کی مثل تو رو خاک خیس قلبم

.
بازم بذر محبت رو بپاشه

.
تا از عدل علی وارت میترسم

.
ندارم ترسی از مخلوق عالم

.
تموم لشگر دنیا علم شه

.
سر سوزن نمیشه بد شه حالم

.
محبت هایی که دارم تو قلبم

.
همه تقلید رفتار تو بوده

.
شجاعت دارم از مرد بزرگی

.
که از ترس خدا توی سجوده

.
تو خورشیدم توی هفت آسمونی

.
تو، تو جسم حقیرم مثل جونی

.
من اونقدر عاشقت هستم که میخوام

.
همه دنیا بمیرن تو بمونی

​​​​​​.

​​​​​​.

​​​​​​.

​​​​​​.

​​​​​​.

دانیال علی پناهی

برچسب‌ها: مدح مولا علی, اشعار مذهبی, مرجع اشعار مذهبی