دودی نبودم به همين خاطر وقتی قليان تعارف کرد دستش را رد کردم و گفتم ممنون عزيزم من دودی نيستم وقتي به خانه برگشتم سخت پيشمان شدم آخر نميدانی روی آن قليان جای لب های او بود . کاش ميکشيدم . چه زيبا

یه شبایی اگه میدونستی بدون تو چه حالی دارم بدون اینکه وقت کنی کفش بپوشی بدون حتی شال و روسری ، با عجله تا خونمون می دویدی دانیال علی پناهی

گاهی الهه, خوشبختی, به سراغمان می آید و در میزند آنقدر در میزند که از باز شدن در نا امید میشود با خودش میگوید شاید خواب است شاید گوشش سنگین شده باشد از پنجره وارد میشود تمام قسمتهای روشن

گفت با قهقهه, ، بردار دو چشمت از من شک نمی کرد که من عاشق آن قهقهه ام سرخ شد از سر خجلت که نگاهش کردم گفت با خنده به غمهای دلت خاتمه ام دانیال علی پناهی

دو تا سد بزرگ واسه رسیدن به هر آرزویی هست اسم یکیش هست حکمت, اسم یکی دیگش هست مصلحت, . دانیال علی پناهی

MY TEXT دانیال علی پناهی

لیلا, ببین بوسیدنم چقدر واست آسونه بوسیدن کسی که عشقش هزار تای مجنون,ه لیلا, ببین نخواستنت با من چه کاری میکنه روزمو تیره کرده شبمو ، شب زنده داری میکنه لیلا, ببین که درد من داره به آسمون میره عاشق و

یک قدم مانده به مرگم ، فرجی شد فبها ورنه با تیغ تنم را به فنا بسپارم دانیال علی پناهی

ميگويند عشق را ببوس و کنار بگذار اما ...نميدانند که من عشق را در سينه کشتم تنش را در ذهنم تکه تکه کردم و پيش چشمم آتش زدم و خاکسترش را به باد سپردم خاکستر باد برده را که نميشود بوسيد .....

+ یادمه یه شب دعا کردم که خدا همه دردامو از یادم ببره - اون این کارو کرد ؟ + آره - چطوری ؟ + عاشقم کرد اینقدر تو تب عشق سوختم که باقی دردام یادم رفت

آن عاشق بی چارۀ بی چاره منم من درمانده ترین آدم سیاره منم من دردیست درونم که به غیر تو نگویم آن کولی هر جاییِ آواره منم من دانیال علی پناهی رباعی

یه روز فهمیدم خدا هم کفش میپوشه چون به هر کدوم از آرزوهام که نگاه کردم رد کفش خدا روش بود ... اون عاشق قدم زدن و پا گذاشتن روی تک تک آرزوهای منه .... دانیال

جلوی بیمارستان منتظر ساعت ملاقات بودم که برم مادر بزرگمو ببینم که یهو یه صدای ترمز شدید اومد و برگشتیم سمت صدا دیدم یه راننده نو جوون زده به یه خانوم مسن و نقش زمین شده خانومه بلند شد و از س

یه دله و یه دنیا دری وری که از آدم میخواد و تو نمیتونی بهش بدی و کلافت میکنه عین یه بچه لوس و بهانه گیر اشکتو در میاره مردشور ببره هر چی دله .... دانیال علی پناهی

اونقدر که به عشق خدا یا از سر اجبار های خدا پا روی دلم گذاشتم به همون اندازه به خاطر, رفت و آمد پا رو فرش اتاقم نذاشتم اگه دوست نداشتن خدا کفر باشه با افتخار میگم ک

درد نماند در جهان ، من ن کشیده, باشمش زهر غمی نمانده که ، من نچشیده باشمش تکیده بودم از ازل ، پشت و پناه من خدا ولی نکرده هیچ دم ، مرا ز مشکلم جدا کودکی ام خراب شد ، زندگی و جوانی ام آه

یوسف از بیچارگی در چاه کنعان شد اسیر تو به چاه جمکران بالا و پایین میرویروی کوی غیرت ما شیعیان تیره بخت</span>مینشینی نا امید و باز غمگین میرویکاش میشد مُرد و در وقت ظهورت زنده شد</span>سخت لبریز است صبرم از لب خاموش تویوسف زهرا بمیرم من برای غربتت</span>داغ دل را گریه باید کرد در آغوش توتکیه بر تخت...

تا در این گور جهان باز نیفتد گذرماین جهان میگذرد من هم از او میگذرمشهریارا ز همه عالم و آدم به دری</span>خوش به حالت که من از دین و خدا هم به درمسیزده نحس ترین روز برای من نیست</span>چونکه هر روزِ جهان ، سخت بیاید به سرمتو در آن روز که عشقت پسرش را بوسید</span>من در این روز که آشفته و آسیمه سرمتو که...

my text

ببین اوضاع دنیامون وخیمه  چقدر دیوار این کعبه زخیمهصدای ناله هامون پشت دیوارتمام گریه ها در حال تکرارچه حسرت ها که توی قلبمونهخدا هم شاهد این بختمونهدعاهامون دیگه دیده نمیشهیه روزی میشد و دیگه نمیشهاز این دنیا فقط این سهممونهکه سقف هر دوتامون آسمونهشاید با نعمتش ما یاغی میشیمکه طغیان میکنیم و طاغی م...