جان جانان

جان بدهم به هر کسی کز تو خبر بیاورد

مژده ی دیدار تو هم ، جان مرا در آورد

سر نکنم بدون تو ، بی سر و پا شدم ببین

اینکه چو مرغ بی پرم ، عمر مرا سر آورد

در سدد دیدن تو ، غافل از احوال خودم

اینکه فدای تو شوم ، غم ز دلم در آورد

در هوس لعل لبت ، لب به شکر نمیزنم

تا که دو دستِ برف تو ، پیرهنم در آورد

من به کسی به غیر تو ، هیچ قناعت نکنم

تا طمع بردن تو ، هوش سرم در آورد

جان منی بلای جان ، آفت زیبای منی

آفت جان گر او شود ، روح ز تن در آورد

من هوس باغچه ام ، جنگل سبزی تو ولی

من پی دریا شدنم ، مر که خدا بر آورد

دانیال علی پناهی