فریبا

تو اون قدر با وفایی که ، تو غمها عاشقم بودی

میون این همه آدم ، تویی که لایقم بودی

فقط عکساتو میبوسم ، دلم وقتی که میگیره

تموم لحظه ها بی تو ، برام سخت و نفس گیره

چقدر خالیه این روزا ، جای آغوش تو پیشم

دارم از اشک میمیرم ، تو نیستی منقلب میشم

تو پای آدمی موندی ، که زیر پای تقدیره

دلش میخواد بره اما ، نه زندست و نه میمیره

تو پای اون دلی موندی ، که دنیا پر پرش کرده

به اصرار همه دنیا ، نمیخواد دیگه برگرده

منو اونقدر شکستن که ، همه جونم ترک داره

که حتی توی رویا هم ، به خوشبختیش شک داره

نبودی تو نمی دونم ، چجوری زنده می موندم

جهان بی معنیه بی تو ، بدون تو نمی موندم

دانیال علی پناهی

این ترانه رو برای عزیز ترین موجود دنیام گفتم

تقدیم به فریبا جانم که تنها بهانم برای زندگیه ...