زنِ فاحشه

آلــــوده زنــی بـــدکــــــــار *** در مـحـضـر شـاهـی بود

در مــجـلـسـشـان ایـن بـیـن *** مـــلّایی و قــاضــی بــود

مـــردم هـمـگــی شــاکــــی *** از ایـــن زن بـــدکـــــاره

تـــا حــکــم کــنــد قـاضــی *** ایـــن درد کــنــد چــــاره

قــاضــی بــه زن بــدکــــار *** گــفـــت : ای زن بـدکاره

عــمــریـسـت گـنـهـکـــاری *** ای مـــــــفــــســـــد آواره

از لـــکـــۀ نــنــگ تــــــــو *** آلــــوده شـــده شــهـــری

بــی عــفِّــت و بــی دیـنــی *** یـــک هــرزۀ ولــگــردی

مــردم هــمــــــگی تـکـبـیـر *** گــفـتـنـد بـر ایـن قـاضـی

هـــــم پـــــادشــــــه عـــادل *** هــــم مــردم نــاراضـــی

مـــلّــا وســــــط مــجــلــس *** بـــرخـــواست به دشنامی

ای لــعــن بــر ایـن زنـهـــا *** یـــــا هــر زن بــد نـامـی

بـا ایـن هـمـه بـی بـاکـــــی *** تـــا کــوی هــوس رفـتـی

بــا لـطـف رُخـت بـر مــــا *** راه پــیــش و پـس بـسـتی

هــــم مُــلـحـد و بـد کــاری *** مــلــعــون و زنــاکـــاری

بـــــر مـــــردم بــا ایــمــان *** یــک عــمــر بـدهـکـاری

دیــــــن از هـمـگــی بـردی *** بــا رنــگ و لـعـاب خود

پــیــرو نــشــدی هــرگـــــز *** بــر دیــن و کـتـاب خـود

حــکــمــی کـه کـنـد قاضی *** مــــا رای بـــر او داریــم

چــون عــزّت مــومــــن را *** هــمــــواره از او داریــم

زن اشک به چشمش داشت *** امــا مــتــبــســم بــــــــود

در دل بــه خـــدای خـــــود *** قــــدری مــتــوســل بــود

مــردم هــمــگــی خــیــــره *** بــر آن دو لــب شـیـریــن

یـعنی او چـه خواهد گفت ؟ *** آن مـــــــاهــرخ سـیـمـیـن

زن گـــفـــــت حـقـیـقـت را *** تــا خـــلــق شـونــد آگـــه

تـــا ایــن دژ مـسـتـحـکـــــم *** ویــرانــه شــود نــاگـــــه

مــن تــازه عــروسـی شــاد *** در خــانــۀ خــود بــــودم

یـک لـقـمـه دهـان کـــــردم *** آن یــک دهــن شــویـــــم

مـــا لـیـلـی و مـجـنـون وار *** چــون وصــلــۀ هم بودیم

بـا عـــشـــق تــــمـام شـــب *** کــنــج دل هــم بــودیـــــم

او مـــرد شــریــفــی بــــود *** در حـــرفـــۀ نــجــــاری

هــم کـسـب حـلالی داشــت *** هـــم رونـــق بــــــازاری

تـــــا حــاصـل عـشـق مـــا *** یـــک کــودک نـوپـا شـــد

ایــن غـنـچـه بـه دامــانـــــم *** بـــی خــار مـهـیـا شــــــد

امــــــا ز بـــدِ بـــخـــتــــــم *** شـــویــم بـه خـدا پیوست

از اســب زمــــیــن افــتــاد *** جــام دل من بـشـکـســـت

مـــــــن از ســر تـنـهـایـــی *** تــا صـبـح دعـــــا کــردم

شــب تــا بــه سـحـر نـالــه *** درگـــاه خــــــــدا کـــردم

مـــن بــیــوه زنــی تــنــهــا *** بــــا بـــغـض گـلـو بــودم

مـــن شـــوی نــمــیــکــردم *** چـــــون بــیــوۀ او بــودم

روزی مــــــــن و اولــــادم *** از خـــانــه بـــرون رفتیم

بـــر مــنــزل ایــن مـــلّــــا *** بـا یـک دل خــون رفـتـیـم

گــفــتــم کـه مـرا یـا شـیــخ *** ایـــنـــک نــظــری بـنـمـا

از خــمــس و ذکــات خـلق *** بــر مــا کــرمــی بــنــمـا

گــفــتــا کــه رُخـت بـنـمـــا *** تــا روی تــو را بــیــنـــم

گــر راســت بـگـویـی تــــو *** مــن خــادم مـسـکـیـنــــم

چـــون پــوشـیـه را بُــــردم *** هـوش از سـر مــلّا رفت

گـــویــی کــه دل و دیـنـش *** یـکـبـاره و یـکـجـا رفـــت

گــــفـتـا زن زیــــــبـــــا رو *** مــن دور تــو مــیــگردم

یــک بـعـلـه بـگـو بـر مــن *** قــربــان تـــو مــیــگــردم

هـــر خــمــس و ذکـاتی را *** کـــــابــیــن تــو گــردانــم

مــــــــن قــبــلــۀ مــردم را *** چـــشــمـان تـو گـردانــــم

جـــانــم بـــــه فــدای تـــــو *** افــســون نـکـنـی بـا مــن

بــــر مـــن نـکـنـی نـیـرنگ *** بــا مــن نــشـوی دشـمـن

بــــا گـریـه دویــدم مـــــــن *** تـــــا خـــــانــۀ ویــرانـــم

آغــوش کــشــیــدم مـــــــن *** آن کــــــودک نــالــــانـــم

بـــی قــوت و بـــی بـنـیـــه *** افـــتـــاد ز بــی حــالـــی

تــا مــرز هــلاکــت رفــت *** در بــــســتــر بــیــمــاری

از تــرس مــن آن شــب را *** در کــوچــه دوان گـشـتـم

دنــبــال یــکــی قـــــــارون *** در شـهـر روان گـشـتــــم

دیــدم ســر یــک کــوچــــه *** یـــک خـانــۀ اعـیـانـــــی

فـــــــریــاد زدم گــــفـــتـــم *** ایــن نــیــســت مسلمانــی

در وا شــد و ایــن قـاضـی *** گــفــتــا کــه بـفـرمــایــیــد

فـــــریــاد مـکـن خــواهـــر *** چــون تــاج ســر مـایــیـد

هـــر چــیــز کــه میخواهی *** از خــانــۀ مــــن بـــردار

پـیـدا نـکـنـی چـــون مـــــن *** کــوتــاهـتــریــن دیــــوار

مــــن رفــتــم و در خــانــه *** دنــــبــالــۀ نــان گــشـتــم

تــا درب بــه رویــم بـســت *** زنــــــدانــی آن گــشــتــم

گــفــتــم بــه خـدا ای مــرد *** مـــن یــک زن دیــنــدارم

مــن یــک پــســر بـیـمــــار *** در خـــــانــۀ خــود دارم

قــاضــی دهــنــم را بـسـت *** بــازوی مــرا بـگـرفــــت

هــــرگــــز نــرود از یــــاد *** آن سیلی و دسـت سـفـت

بــعــد از عــمــل زشـتـــش *** مــن فــاحـشـه ای گـشـتـم

گــر ســفــره ز نان پر بـود *** از خــویــش تـهی گشـتـم

صــد شــکــر کــه فـرزنـدم *** غـــم مــیــبـــرد از یــادم

هـــــر لـقـمـه بــــه او دادم *** در رنـــــــج در افــتـــادم

حـــاکــم بــه سـتـوه آمــــــد *** از ایــن هـمـه بی رحمی

گــفــتــا بــه زن بــدکــــــار *** والله تـــو بـــر حـــــقــی

آن پـــوشـــیـــه را بــــردار *** تــا روی تــــو را بـیـنـنـد

هــم قــاضــی و هــم مـــلّا *** از دسـت تـو خـشـمـیـنـنـد

چــون پـوشـیـه را برداشت *** رنگ از رُخ قاضی رفت

مـــــلّا کـــــه ز تــرس زن *** از هـــوش زمانی رفـــت

رویــش کــه هــویــدا شــــد *** قــاضــی بــه زبــان آمــد

از تــــــرس ، زبـــــــان او *** بــــر سـقـف دهــان آمـــد

مــیــخــواسـت کـنـد کتـمـان *** آن لـحــظــه حـقـیـقـت را

آن روز تـــــجــــــــاوز را *** آن ظــلــم و شــقــاوت را

حــاکــم بــه وزیرش گـفـت *** جــــــلاد صــــــدا کردنــد

هــم گــردن قـــاضـــــی را *** بــا شـیـخ جــــدا کــردنـــد

امـــــــــوال هـــمـــه آن دو *** ســهــم پـــســـرِ زن شـــد

زن هــمــســر سلطان شـــد *** ایـــــام ســـتـــــم رد شـــد

مـــردم هــمــه پــی بـردنــد *** فــحــشــا ز کـجـا خـیــزد

از مــحــرم بـیـت الــمــــال *** ایــن ظــلــم چــرا خــیـزد

هـــــر فــاســد و فـاجـر را *** از شـهـر بــرون کـــردنـد

در عــیــش در افــتــادنــــد *** بــر عــقــل رجـوع کردنـد

دانیال علی پناهی