روزهایم آفتابی نیست

تو تنها تکیه گاه زندگیمی.بجز تو دل به کی میشه ببندم.میون گریه هام از دست مردم.تو باعث میشی با ایمان بخندم.پناهم میشی تا از دست دنیا.سرم رو دامنت آروم باشه.کی مثل تو رو خاک خیس قلبم.بازم بذر محبت رو بپاشه.تا از عدل علی وارت میترسم.ندارم ترسی از مخلوق عالم.تموم لشگر دنیا علم شه.سر سوزن نمیشه بد شه حالم.محبت هایی که دارم تو قلبم.همه تقلید رفتار تو بوده.شجاعت دارم از مرد بزرگی.که از ترس خدا توی سجوده.تو خورشیدم توی هفت آسمونی.تو، تو جسم حقیرم مثل جونی.من اونقدر عاشقت هستم که میخوام.همه دنیا بمیرن تو بمونی​​​​​​. ​​​​​​. ​​​​​​. ​​​​​​. ​​​​​​. دانیال علی پناهیبرچسب‌ها: مدح مولا علی, اشعار مذهبی, مرجع اشعار مذهبی نوشته شده در سه شنبه بیستم شهریور ۱۴۰۳ساعت 23:59 توسط دانیال علی پناهی| بخوانید...

ادامه مطلب